Kannibalisme bij boomvalken (Den Haag 2016)

(Verslag 19 augustus 2016 t.b.v. de Takkeling)

Behalve de Valkenboskade hadden we er nog twee die we, valkenmaatje Arno en ik, observeerde. Om de vogels rustig te laten broeden en hun jongen groot te brengen besloten we het voor ons te houden. Iedereen kon goed het nest op de Valkenboskade volgen en daar plezier aan beleven en deze nesten zouden dan rust hebben. Dat was het idee zeg maar.

Op één van de nesten gebeurde iets waar ik nog steeds behoorlijk verbaasd en onder de indruk van ben. Op een zaterdagmorgen kwamen we bij het nest aan en meteen al zagen we een flink stuk dons boven het nest uit komen. Op zich opmerkelijk want de jongen van de Valkenboskade waren toen zelfs al uitgevlogen. En moest minimaal drie weken tussen zitten. Na wat turen door mijn telescoop en wat foto’s begon het wachten op iets meer teken van leven vanuit het nest of wellicht een voedering. Maar na een uur lag dat grote witte stuk dons nog steeds zo. En na 3 uur nog. We waren overtuigd, we keken naar een dood jong. Al speculerende zagen we gedurende een uur de ouderdieren regelmatig boven de boom cirkelen. Plotseling dook één van de ouderdieren het nest op en bleef daar, buiten zicht, even zitten om vervolgens af te vliegen zonder dat we zagen waar heen. Maar ook was het grote stuk dons weg! Alle theorieën werden overboord gegooid. We wisten het zeker, we hadden een voedering gezien en dat grote stuk witte dons hoorde gewoon bij een heel lui kuiken. Het waaide ook hard die dag dus wellicht bewoog het daarom amper.

Na 5 minuten vloog het ouderdier uit de boom en over ons heen naar wat andere bomen met in zijn klauwen een hele grote witte vreemde prooi. Echt enorm groot (relatief). Toen ik mijn telescoop er op zette wist we niet wat we zagen. Het ouderdier had het dode jong van het nest verwijderd en was het nu aan het plukken! Haar eigen jong! Dit is, voor zover we weten, nooit eerder waargenomen en dit verslag alsmede de foto’s zijn dan ook richting Rob Bijlsma gegaan. Er zit een sloot tussen de nestboom en de boom waar ze aan het plukken was geslagen en ik gokte het er op. Alles of niets. Ik begon te rennen en liep om de sloot heen. Buiten adem kon ik van deze kant alles heel goed zien en duidelijke foto’s maken. Ze plukte haar jong niet alleen maar at er ook van. Na een half uur vloog ze weg het jong dood en hoog over een tak heen hangend achterlatend. Heel apart gezicht.

En om de dag nog gekker te maken dan hij al was zagen we iets later nog een tweede jong levend en wel op het nest heen en weer hobbelen. Spierwit nog terwijl de jongen op de Valkenboskade al waren uitgevlogen. Gelukkig….. toch nog een jong…. Maar helaas, het is de dieren daar gewoon niet gegund. Na drie dagen zagen we een havik bij aankomst uit de nestboom schieten. Te snel en te ver om te zien of hij wat in zijn klauwen had. En sindsdien is het stil op de plek. De ouderdieren zijn verdwenen en het nest lijkt leeg. Morgen nog één keer kijken en dan is het wel klaar.

 

I love fools' experiments. I am always making them.

Charles Darwin