Blonde buizerd

Ik had met een absolute jaloezie vaker naar foto’s gekeken van ‘blonde’ buizerds. Buizerds zijn sowieso schuwe dieren dus hoe groot is de kans dat je een blonde buizerd kan fotograferen? Ik zag het als kansloos maar dat veranderen in de winter van 2014. Ik reed met mijn auto wat rond bij een golfbaan in Vlaardingen waar eerder die week een blonde buizerd was gemeld. Het was zo’n zondag waarvan je eigenlijk niet weet wat te doen en na een paar uur had ik er ook genoeg van. Het was grauw nat weer en het zag er niet naar uit dat ik ook maar iets interessants zou zien. Ik parkeerde mijn auto en besloot wat te gaan lopen door het populierenbos wat aan de golfbaan grenst. Al na een kwartier zag ik hem. Het dier was zo prachtig wit dat ik het al vanaf ver zag. Na wat foto’s besloot ik het er op te wagen en sloop dichterbij van boom tot boom. De buizerd was gefocust op de grond en zag mij niet. Het lukte me om het dier tot op een meter of vijf te benaderen. Ik stond achter een dikke boom en maakte de buizerdfoto’s van mijn leven.

Eigenlijk verwachte ik dat het dier ieder moment zou opvliegen. Zo dicht was ik niet eerder bij een buizerd geweest. Tot mijn stomme verbazing vloog hij inderdaad van de tak af maar landde vlak voor me op de grond en begon daar tussen de bladeren te scharrelen en keek me af en toe aan op nog geen 3 meter afstand. Ik liet me vallen en lag languit in de modder om zo op gelijke hoogte met het dier mijn foto’s te maken. Na een minuut of 5 keek het dier me aan en vloog op mij doorweekt maar tevreden achter latende. Mijn mooiste buizerd ervaring.

 

 

I love fools' experiments. I am always making them.

Charles Darwin